Batman

Batman Batman jest to jedna z postaci bajkowych. Batman to bajka najchętniej oglądana przez chłopców, ponieważ główny bohater również był tej płci, co oni. Batman był jedna z nowszych bajek produkcji disnejwskiej. Batman wcześniej zanim uległ przemianie był zwyczajnych chłopcem, później w wyniku eksperymentu przemienił się w postać zbliżona do nietoperza tak samo jak te zwierzęta poruszał się nocą po mieście, podobnie jak one posługiwał się do tego celu skrzydłami. Dzięki możliwości latania mógł szybko przemieszczać się z miejsca na miejsce. Batman maił za zadanie ochraniać miasto przed bandytami, najczęściej mu się to udawało jednak miał on tez swoich wrogów, którzy wiecznie deptali mu po piętach. Batman w ciągu dnia był zwykłym człowiekiem po to aby nikt nie dowiedział się o jego tajemnicy. W bajce tej postać ta występuje zawsze w czarnym stroju z peleryną. Batman pojawiał się tylko nocą, ponieważ był zbliżony do nietoperza czyi tak jak one najlepiej widział w ciemnościach. Batman to rodzaj bohatera pozytywnego. Czarodziejka z księżyca to pierwsza bajka japońska. Bajka ta pomimo tego ze wydana była w innym języku cieszyła się ogromnym powodzeniem. W bajce tej brały udział czarodziejki które walczyły z siłami zła. Bajka ta przeznaczona była dla trochę starszych dzieci. Pomimo tego ze występowały w niej same dziewczyny to i tak chętnie oglądali ja nawet chłopcy. Każda czarodziejka była inna i pochodziła z innej planety. W bajce tej brały udział czarodziejka z księżyca, marsa, Jowisza, Saturna i Merkurego. Każda z czarodziejek dysponowała czarodziejską mocą pochodzącą z ich planety. Na przykład czarodziejka pochodząca z marsa dysponowała ogniem, z Merkurego wodą, czyli każda kierowała jakiś żywiołem. Najważniejszą z czarodziejek była to tytułowa ponieważ posiadała największą broń niszczącą wrogów. Na co dzień czarodziejki były zwykłymi dziewczynami uczęszczającymi do szkoły, w czarodziejki zmieniały się tylko wtedy gdy pojawiało się niebezpieczeństwo.. bajkę tą można było oglądać w godzinach popołudniowych.

Pan Tadeusz

Pan Tadeusz Andrzej Wajda wcale nie ukrywa tego, iż tym, co go bardzo fascynuje jest polska historia. Widać to zresztą znakomicie przede wszystkim po tematyce jego filmów. Wajda przeniósł na ekran kinowy narodową epopeję – czyli „Pana Tadeusza” autorstwa wielkiego wieszcza Adama Mickiewicza. Ekranizacja ta została – jak na polskie warunki – zrobiona z wielkim rozmachem. Stało się tak w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym i z tego, co pamiętam, to chyba wszystkie szkoły przegoniono wówczas obowiązkowo do kin. Krytyków filmowych jakoś ten film na kolan nie rzuciła, widzom natomiast raczej się on podobał. Tytułowego pana Tadeusza zagrał Michał Żebrowski. W rolę księdza Robaka wcielił się nie kto inny, jak Bogusław Linda. Delikatną Zosię zagrała zaś Alicja Bachleda-Curuś. Oprócz nich na ekranie mogliśmy podziwiać całą plejadę gwiazd polskiego kina, wystarczy tu dla przykładu wymienić takie nazwiska jak choćby Grażyna Szapołowska, Andrzej Seweryn, Marek Kondrat czy też Daniel Olbrychski. „Pierścionek z orłem w koronie” jest filmem, który ja osobiście wspominam nie tak najgorzej, chociaż oczywiście traktuje on o pewnych wydarzeniach, jakie miały miejsce na kartach historii naszego kraju (jak to u Wajdy…). Film ten na ekrany polskich kin wszedł w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym trzecim roku. to bardzo gorzka historia, której tło stanowią ostatnie dni Powstania Warszawskiego. Akcja filmu toczy się bowiem w październiku tysiąc dziewięćset czterdziestego czwartego roku. W obrazie tym mamy okazję oglądać wielu znakomitych aktorów polskich, takich jak między innymi – Rafał Królikowski, Adrianna Biedrzyńska, Cezary Pazura, Mirosław Baka czy też Jerzy Kamas. Film ten zaliczany jest do gatunku dramatu wojennego. Opowiada on historie młodego człowieka Marcina, który po powstaniu wraca do domu, aczkolwiek po drodze zostaje ranny, trafia do szpitala. Dostaje propozycję, aby walczyć teraz nie z niemieckim okupantem, którego dni są policzone, ale z nowym – a mianowicie z radzieckim.

George Lucas

George Lucas Urodzony w tysiąc dziewięćset czterdziestym czwartym roku w Stanach Zjednoczonych George Lucas zaliczany jest do grona najwybitniejszych i najbardziej interesujących reżyserów na świecie. Co ciekawe, jego reżyserski dorobek wcale nie jest taki duży, Lucas ma na swoim koncie chociażby zdecydowanie więcej filmowych scenariuszy aniżeli filmów, które sam wyreżyserował. Oczywiście, dla bardzo wielu widzów już na zawsze pozostanie reżyserem kultowym filmów z serii „Gwiezdne wojny”. To właśnie te filmy przyniosły mu chyba najwięcej chwały i to dzięki nim zyskał rozgłos na całym świecie, nie mówiąc już nawet nic o tym, ileż te filmy łącznie zarobiły. Lucas bardzo często współpracuje ze Stevenem Spielbergiem – to dla przykładu właśnie on był autorem scenariuszy do wszystkich czterech części o przygodach Indiany Jonesa. On i Spielberg przyjaźnią się zresztą od lat. Swoją reżyserską karierę zaczynał jako asystent samego Francisa Forda Coppoli – było to po ukończeniu przez niego filmowych studiów. Gore Verbinski z całą pewnością nie należy do tych reżyserów, których filmowy dorobek jest porażający. Uważam zresztą, iż ten utalentowany reżyser ma przed sobą jeszcze całe mnóstwo produkcji – jak na reżysera, jest bowiem stosunkowo młody, rocznik tysiąc dziewięćset sześćdziesiąty czwarty. Filami, które przyniosły mu prawdziwy rozgłos, uznanie, sympatię widzów na całym świecie oraz oczywiście pieniądze była trylogia o piratach z Karaibów. Każdy z tych trzech filmów stał się kasowym przebojem, zaś wybór Johnnego Deppa do roli kapitana Jacka Sparrow okazał się genialnym strzałem w dziesiątkę. Gore Verbinski sztuką filmową interesował się już jako dziecko, mając kilkanaście lat biegał po ulicach i kręcił swoje pierwsze filmy. Kiedy skończył szkołę, zajął się reżyserowaniem teledysków muzycznych. Poza tym ma na swoim koncie także parę reklamówek, w tym piwa Budweiser – za te reklamy zdobył wiele cennych nagród. Gore Verbinski nie jest samoukiem, ukończył bowiem filmowe studia w Los Angeles.

Balans barwny a film

Balans barwny a film Filmy do światła dziennego muszą jak najwierniej oddać barwy w stosunkowo zimnym i niebieskawym świetle pełnego słońca lub lampy błyskowej. Filmy zbalansowane dla światła żarowego osiągają najlepsze rezultaty przy fotografowaniu w ciepłym, czerwonawym świetle żarówek elektrycznych. Aparaty małoobrazkowe używają filmów o szerokości 35 mm, sprzedawanych w światłoszczelnych kasetkach, zawierających rolkę z określoną ilością klatek. Aparaty średnioformatowe używają błon zwojowych. Zamknięte są one w metalowej kasetce i zwinięte na szpuli wraz z papierem ochronnym, który podczas zakładania i wyjmowania z aparatu zabezpiecza je przed działaniem światła. Klatki mają różne formaty i odpowiadają różnym rodzajom aparatów. W większości aparatów średnioformatowych może być stosowany rodzaj filmu, w którym papier ochronny znajduje się tylko przy jednym końcu błony. Zmniejsza to grubość pojedynczej rolki filmu, dzięki czemu na szpulę można nawinąć dłuższy jego odcinek. Istnieją także filmy cięte, przeznaczone do studyjnych aparatów wielkoformatowych, o dużym rozmiarze klatki. Im bardziej jest czuły film, tym mniej światła potrzeba, aby go naświetlić. Tym samym czulsze filmy mogą być używane w gorszych warunkach oświetleniowych, przy krótszych czasach migawki lub z bardziej domkniętą przysłoną. Czułe filmu nadają się do fotografowania we wnętrzach budynków, szczególnie, kiedy nie używa się lampy polegając jedynie na oświetleniu żarówki. Filmy niskoczułe używane są do fotografowania dobrze oświetlonych obiektów, na przykład na dworze w słoneczny dzień. Bardziej światłoczułe filmy dają obraz o zdecydowanie wyraźniej widocznym ziarnie, więc najlepsza jakość uzyska się używając możliwie najmniejszą dla danej sytuacji fotograficznej czułość. Widoczność ziarna wynika stąd, iż światłoczuła część filmu składa się z wielu mikroskopijnych kryształków soli srebra, zatopionych w emulsji filmu. Im bardziej światłoczuły film, tym kryształki są większe, co pozwala im łatwiej wychwycić promienie światła. Jednak w momencie wywołania, kryształki te powodują powstawanie większego ziarna.